In 1979 was men aan de zevende editie toe van het wereldkampioenschap dammen per correspondentie. Onze landgenoten Oscar en Hugo Verpoest waren de eerste wereldkampioenen in deze aparte discipline toen ze in ’54 en ’56 met de titel gingen lopen. Het deelnemersveld bestond in die tijd enkel uit Nederlanders, Belgen, Fransen en een verloren gelopen Italiaan. Na de gebroeders Verpoest kwamen achtereenvolgens Lefebvre, De Gooijer en Feldman als nieuwbakken brief-kampioenen uit de bus. Pas in 1973 werd dit WK groots opgezet met 20 deelnemers waaronder enkele Russische kanonnen. Het was dan ook de bekende Moskovitische grootmeester Vladimir Agafonov die het goud in ontvangst mocht nemen voor de Nederlandse Zwitser Cazemier, die voor de tweede achtereenvolgende keer op de tweede plaats strandde. De Amerikaan Jack Birman eindigde zeer verrassend derde.
Met dit stuk geschiedenis in het achterhoofd trok men voor de zevende keer van leer in ’79. Drie Nederlanders, twee Italianen, twee Fransen, drie Amerikanen, zomaar eventjes vier Russen en daartussen eenzaam een Belg en een Tsjech trokken ten strijde met pen en briefpapier om een langdurig damgevecht te leveren. Want lang duurde het in elk geval, of beter gezegd duurt! Brieven die zoek raken of die maanden achterblijven in Russische contreien lijken wel eens voor te vallen bij het internationale postverkeer. Partijen tussen de West-Europeanen die reeds na één jaar afgelopen waren en andere partijen - vooral die geacht werden tussen Oost en West te circuleren - die slechts na vier jaar hun einde bereikten. Klap op de trage vuurpijl is wel de partij tussen de Amerikaan met de Russische naam Boris Gurvich en de Rus Sergueï Krotchenkov waarvan de uitslag - nog niet bekend is. Zou dit trage en moeizame verloop tussen VS en USSR een weerspiegeling zijn van andere, weliswaar meer bekende, onderhandelingen tussen beide grootmachten?
Om u toch een einduitslag te kunnen presenteren laat ik de partij Gurvich - Krotchenkov in remise eindigen, daar het resultaat toch niets wezenlijks verandert aan de eerste plaats die voor de tweede maal door Agafonov veroverd wordt.
De volledige einduitslag van het zevende wereldkampioenschap per correspondentie luidt:
1.V. Agafonov (USSR) 21 / 2. F. Verschueren (België) en S. Krotchenkov (USSR) 20 / 4. C. de Gooijer (Ned.) en Z. Tackman (USSR) 19 / 6. R. Zdorovak (USSR) 16 / 7. D. de Boer (Ned.) en B. Gurvich (USA) 15 / 9. F. Luteyn (Ned.) 14 / 10. J. Sysel (Tsjech.) 13 / 11. A. Buccari (Italië) 12 / 12.J. Birman (USA) 11 / 13. B. Marini (Italië) 11 / 14. H. Cordier (Frankrijk) 5 / 15.C. Brown (USA) 4 / 16. A. Fabre (Frankrijk) opgave.
Op zijn minst kan men zeggen dat dit WK spannend verlopen is. De Belg Frans Verschueren nam de leiding over van noorderbuur De Gooijer, maar moest in extremis toch onderdoen voor titelverdediger Agafonov. Terwijl de meeste West-Europeanen hun partijen erop hadden zitten, had Agafonov er nog verschillende voor de boeg. Met een laatste winstpartij tegen Gurvich wipte de Rus met één schamel puntje over de Belg. Pech natuurlijk voor Verschueren en België, maar toch blijft het een prachtige prestatie van de Hulshoutenaar, te midden van sterke damnaties zoals Nederland en de USSR. Verder is de sterke terugval van de Amerikaan Birman opvallend die nu, in tegenstelling met vorig WK (derde plaats), slechts 12de eindigde. Hoe zoiets kon gebeuren, is te begrijpen als u ziet hoe zwaar Birman in de diagramstand blunderde in zijn partij tegen Krotchenkov.