Waar de structuur van de omsingelende kleur vrijwel identiek is aan die van de omsingelaars in de genoemde partijen, schuilt het meest in het oog springende verschil in de stand van de aanvaller. Daarin zijn de “witte” stukken op 33 en 36 als het ware verhuisd naar de velden “35” en “44”, hetgeen - zoals men ogenblikkelijk zal begrijpen of op z’n minst aanvoelen - géén verbetering inhoudt.
(Én wat mij - grappig genoeg - aan de partij van Watoetin tegen Baljakin uit de finale van het WK 2017 doet denken. Zie - indien mogelijk - de Volkskrant van 18 november 2017.)